Öyle bir ülke düşünün ki zamanında şehit
kanlarıyla sulanmış, öyle bir lider düşünün ki halkına Yüce Türk Milleti diye
hitap etmiş. Devrimlerini ve yapıtlarını
gençliğe emanet etmiş tek bir lider: Atatürk. Bu ülke O'nun eseri, benim
emanetimdir. Emanetiyle biz gençlere ne kadar güvendiğini göstermiştir. Direnişin dokuzuncu gününde işte bu emaneti hatırladıkça
omuzlarımızdaki yük giderek artıyor.
Gözü sadece paranın yeşilini görenlerin,
rant için doğayı katletmeyi düşünmelerini normal karşılamak gerekir. Yalnızca
olana bitene tepkisiz kalmak bize göre değildir. Olayı dini istismara getirmek,
laikliğin, din ve devlet, din ve hukuk, din ve eğitim işlerinin ayrılması biçimindeki anlamını çöp sepetine atar. Biz bunları düşünerek sokağa çıktığımızda bizi ateist olarak nitelendiren kesime söylüyorum; herkesin imanı içindedir ve her koyun kendi bacağından asılır. Dolayısıyla biz dini 2002’den sonra öğrenmedik. Birçok Müslüman görünenlerden de fazla Müslümanızdır. İslam dini, özgür birinin elinden hakkını gasp etmeyi, haddi aşıp insanlara zulüm ve eziyet etmeyi büyük günahlardan sayar. Bu çerçevede halk kendi imkanlarıyla hiçbir taşkınlık yapmadan, gülerek eğlenerek direnirken polisin halka ettiği zulüm de dinin emirlerini çiğnemektedir... Zulümlerden biri Hatay’da hayatını kaybeden gencecik kardeşimizdir. Buradaki mesele inanç meselesi de değildir. Vatandaşların rahatsız olduğu politikaların değişmesini istemesi kadar doğal bir şey olamaz. Bu politikaların değişmesini istemede her vatandaşın eşit hakkı vardır. Demokrasinin anlamı tam da budur!
Partilerin denetimsiz kudretinin demokrasiyi gölgede bırakmasından rahatsız olan halktan giderek şiddetlenen ve birçok ile yayılan tepkiler var. Bu illerden biri de Adana… Biz üç beş çapulcu, birkaç ayyaş direnişteyiz! Direnenlere selam olsun!