hayata dair etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hayata dair etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Çarşamba, Haziran 26, 2013

Adalet

Dogruluktan ayrilmayan bir insana uzun vadede gerçek bir zarar verilemez. Bu dunya öylesine belirsizliklerle doludur ki insan malindan mülkünden edilebilir,  haksiz yere hapse atılabilir ya da bir kaza veya hastalik yüzünden sakat kalabilir. Fakat bütün bunlar, bir süre sonra bir biçimde sona erecek geçici bir varolusta kismet sayilacak türden şeylerdir. Ruhunun temiz kalması kosuluyla insanın başına gelen talihsizlikler görece önemsiz şeylerdir. Kişinin ugrayacagi gercek felaket ruhun çürümesidir. Bunun içindir ki adaletsizlige katlanmak, adaletsiz bir is yapmaktan cok daha az zarar verir insana. Adaletsizligin kurbanına değil,  adaletsizligi yapana acımamız gerekir.

Perşembe, Haziran 06, 2013

Türkiyem Direnişte



           






Öyle bir ülke düşünün ki zamanında şehit kanlarıyla sulanmış, öyle bir lider düşünün ki halkına Yüce Türk Milleti diye hitap etmiş. Devrimlerini ve yapıtlarını gençliğe emanet etmiş tek bir lider: Atatürk. Bu ülke O'nun eseri, benim emanetimdir. Emanetiyle biz gençlere ne kadar güvendiğini göstermiştir. Direnişin dokuzuncu gününde işte bu emaneti hatırladıkça omuzlarımızdaki yük giderek artıyor.
Gözü sadece paranın yeşilini görenlerin, rant için doğayı katletmeyi düşünmelerini normal karşılamak gerekir. Yalnızca olana bitene tepkisiz kalmak bize göre değildir. Olayı dini istismara getirmek, laikliğin, din ve devlet, din ve hukuk, din ve eğitim işlerinin ayrılması biçimindeki anlamını çöp sepetine atar. Biz bunları düşünerek sokağa çıktığımızda bizi ateist olarak nitelendiren kesime söylüyorum; herkesin imanı içindedir ve her koyun kendi bacağından asılır. Dolayısıyla biz dini 2002’den sonra öğrenmedik. Birçok Müslüman görünenlerden de fazla Müslümanızdır. İslam dini, özgür birinin elinden hakkını gasp etmeyi, haddi aşıp insanlara zulüm ve eziyet etmeyi büyük günahlardan sayar. Bu çerçevede halk kendi imkanlarıyla hiçbir taşkınlık yapmadan, gülerek eğlenerek direnirken polisin halka ettiği zulüm de dinin emirlerini çiğnemektedir... Zulümlerden biri Hatay’da hayatını kaybeden gencecik kardeşimizdir. Buradaki mesele inanç meselesi de değildir. Vatandaşların rahatsız olduğu politikaların değişmesini istemesi kadar doğal bir şey olamaz. Bu politikaların değişmesini istemede her vatandaşın eşit hakkı vardır. Demokrasinin anlamı tam da budur!
 Partilerin denetimsiz kudretinin demokrasiyi gölgede bırakmasından rahatsız olan halktan giderek şiddetlenen ve birçok ile yayılan tepkiler var. Bu illerden biri de Adana… Biz üç beş çapulcu, birkaç ayyaş direnişteyiz! Direnenlere selam olsun!





Pazar, Mart 10, 2013

Agır Gelir Tasıyamam Gidersen

Bugunlerde ic acici seylerle basliyamiyorum yazima. Ama bugunun diger gunlerden bir farki var. Beni herkesten her şeyden cok seven insan, tanimadi beni. Kimim ben diye sordukca dudagini bukup durdu. Tanimaya calismadi bile. Onu bu duruma getiren beynindeki pihtilaşmaymiş. Nasil olur ki bu. Birden bire hic aklimda yokken, sevgisinden her zaman en emin oldugum insanin basina nasil gelir. Duygu yuklu anlarda tikanip kaliyor insan, icindeki zehri bi atabilse rahatlayacak ama yapamiyor. Elimden bir şey gelmiyor dua etmekten başka. Lutfen iyi ol. Beni birakip gitmene hazir degilim. Alisamam yokluguna. Kimse beni anlamadiginda kosardim sana. İhmal ederdim seni, kizmazdin bana. Kiyamazdin. Ne olursun babaannecigim gitme. Yuzume bak zeynebim de yine. Sarkilar soyle bana eskisi gibi. Ama ne olursun kal. Ne olursun...

Cuma, Mart 08, 2013

Halet-i Ruhiye

Hicbir şey yapmak istememe gunlerinden biri. Ayni zamanda kendini yapmaya mecbur hissetme gunlerinden de. Yine de yapmaya mecbur hissettigin şeyler agir basiyor. Onlari cabucak halledip başliyorsun hicbir şey yapmamaya. Sonra zamanin kiymetini hatirliyorsun. E diyorsun yazayim o zaman. İcini boşaltiyorsun. Rahatliyorsun, yazdikca akiyor cumleler. Arkasindan hangi cumleyi kursam acaba diye dusunmene firsat vermeden bir nokta koyuluyor, ardindan başka bi nokta daha. Bazen her şeyden, herkesten soyutlayip kendini, dusuncelerinle başbaşa kalmanin huzurunu yaşiyorsun. Sıkmadan kendini, gozlerink kapatip dalip gidiyorsun. Yaşanilanlari ya da yaşayacaklarini dusunuyorsun. Bazen istemsiz gulumsuyorsun ya da doluyor gozlerin. Zaman akip gitmiş oluyor. Gozunu actiginda bakiyorsun sabah olmuş. Yeni bir gune başlamanin şukruyle merhaba diyorsun...

Çarşamba, Mart 06, 2013

Bu notun başligi: Karmakarişik

Bir gun daha geride kaldi. Bir gun daha eksildi omrumuzden. Zaman o kadar cabuk akip giderken kacirdiklarimizin farkinda olmamak, ona buna kafa takmak mi? Karmakarisik hissediyorum, yorgunum. Son gunlerde aşiri bir şekilde kalp agrisi cekiyorum. Bugun giderek şiddetlenen bir agri olarak devam ediyor. Gelecekten emin olmak istiyor insan. Sonra dusunuyor belki de hic varolmayacak bir gelecegi dusunmek ne kadar mantikli. Şimdi hatirladim neden yoruldugumu; kaybettigim mantigimi ariyorum ben Buldugumda sanirim dunyanin en mutlu ve saglikli insani olucam.

Alan Sınavı Sorunsalı

Lisans mezunu öğretmen adaylarını ki bunlardan biri de benim, kpss yetmiyormuş gibi şimdi de alan sınavı bilmecesiyle sınıyorlar. Bilmem kaç tane alandan sadece onaltı alanda bu sınavı yapmalarının yanında bir de bazı bölumlere adaletsiz konu dağilimi da başka bir sorun. Sinava yaklaşik dort ay kala yapilan aciklama ne kadar adil! bir ulkede yasadigimizin kanitidir. Ne diyim. Butun oğretmen arkadaşlarima simdiden allah kolaylik versin demekten başka diyecek bir sözüm yoktur.

Cuma, Ocak 04, 2013

21.YY'da Orta Çağ

Şeker Portakalı ile Fareler ve İnsanlar kitapları müstehcen ve sakıncalı bulunmuş. Böyle bir zihniyet böyle bir zamanda hala varlığını sürdürebiliyor. Çocuk romanı olarak okutulan Şeker Portakalı, romanı okutan öğretmen hakkında soruşturma açılmasına da sebep olmuş. 2013 Türkiyesi'nde böyle konuların tartışılması dahi esef verici bir durum. Üstelik "Şeker Portakalı" adlı kitap, Milli Eğitim Bakanlığı 100 Temel Eser kapsamında. Kitabın ne olduğunu bilmeden açılan soruşturma, bu ne perhiz bu ne lahana turşusu dedirtiyor insana.
Okullarda cemaatler tarafından dağıtılan, edebi yönü tartışmalı birçok kitabın dağıtılmasına göz yumulurken, Dünya Çocuk Edebiyatı'nın önemli eserleri sansürleniyor. Bunun birkaç yıl sonrasını hayal bile edemiyorum. Sanırım filmlerdeki mozaikler, programlardaki bipler gibi, kitaplarda da bir mozaik-bip mevzusu gündeme gelecektir.
21. Yy' da ileri gidiş yerine geriye dönüş yaşanıyor. Bu bana birkaç yıl önce izlediğim Gülün Adı filmini anımsattı. “Gençler artık hiçbir şeyi öğrenmek istemiyor, bilim geriliyor, tüm dünya tepetaklak olmuş, körler körleri yönetiyor ve onları uçuruma sürüklüyorlar…”  Eco'nun bu cümlesi tam da oturdu. Kısacası aileler çocuklarınıza Şeker Portakalı'nı okutun. Hatta içinizde okumayan varsa derhal okusun.

Perşembe, Ekim 25, 2012

An...

Uzun zaman oldu. Paylaşmıyorum ama bu yazmadığım anlamına gelmesin. Hicbir sey beni yazmaktan alikoyamaz. Ee madem yazıyorum neden paylaşmayayim diye düşündüm. Bugün çok ilginç bir sey oldu hayatın önemi anlamama yardımcı olacak. Paylaşmaya iten sebep de buydu. Öğle vaktinde günlük rutin işlerle meşgul oluyorken nefes almak için balkona çıktım. Bulvar üzerinde marketten ellerinde poşetleri ile donen bir teyzeyi gördüm. Mmuhtemelen torunuydu o sevimli cocuk. Bur elinde poşet bir elinde torunu evlerine donüyordu sanırım. Yüzlerinde tatlı bir tebessüm. Onları izlemeye dalmisken, arabanın hala kulaklarımda cinlayan o iğrenç sesi getirdi beni kendime. Teyzeyle torunu gözümün önünden bir yıldız gibi kaydı. Yüzlerindeki tebessüm hala aklımda. Bir saniye sonrası bile belli değil hayatta. Son günlerde bunu o kadar sık yasadım ki bu gercegi kabullenmemek mümkün değil. Lütfen kimse kimsenin kalbini kırmasın. Yaşadığınız her anın kıymetini bilin.

Salı, Eylül 25, 2012

Hayal mi? Gercek mi?

Tek hakikat: Ölüm. Yüzleşmek ne zor. O ana kendini alistirabilmek ne acı. Sessiz çığlıklar atarsın. Geri dönüşü olmaz. Beden oracikta soğuk soğuk uykuya dalmisken, ruh coktan terketmistir seni. Başka hükmü yok ki. Boyun eğmekten başka, karanlığa, o boşluğa, ayrılık geceyi ortunurken direnmekten başka çaren yok. Ne dersen de YALAN. Gercek bu. Son belli. Bekleme boşuna dönüşsüz gidişler bunlar. Ya da bitmeyecek başlangıçlar. Güzelliklerin başı. Hangisine inanırsan rahat edersin? İnancini kaybetmezsen her son, baş; her baş, son! Secim yapamazsın. Şanslı mıdır giden? Çok soru olusuveriyor kafamda. Cevabını veremesen digerinin, birikiyorlar. Uzaktan bakmak bile etkilerken, düşünmek bile mengene arasında kalmakla eşdeğer. Tek bir şey bir oh cektirebilir. Sadece bir rüya.

Cumartesi, Ağustos 18, 2012

Sosyal Paylaşım!

Kendimce, her geçen gün çoğalan, insanların yaşadıkları olumsuz olaylara teselli, olumlu olaylara da takdir beklercesine yaptıkları sosyalleşme çabasına sosyal paylaşım diyorum. Facebook, Twitter, Google +, Myspace derken insanlar artık günlük bir ihtiyaç gibi zamanlarının çoğunu bu sitelerde geçirmesi, buna bir de bu sitelerin retweet, x bunu beğen gibi emrivakilerinin eklenmesiyle; insanlar, hayatı birkaç adım geriden takip etmekte olduklarının farkına bile varamıyorlar ne yazık ki. Bazıları ise ayrı bir dünya. Onlar asosyallikten sosyalliğe geçişte her anını "mutluyum, üzgünüm, başım ağrıyor, @Istanbul, @Madrid" diye duyurup, insanların takip etmesini yadırgamalarını! "istemem yan cebime koy" mantığına bağlıyorum. Bunlar, işin aslında zararlı olmakla birlikte kötünün iyisi diyebileceğimiz durumu. Günümüzde hemen hemen herkesin evinde bulunan internet sayesinde özellikle 10 yaş altı çocuklar için ebeveynleri ya da abla abinin de model olmasıyla, psikososyal gelişim süreçleri üzerindeki tehlike de işin en olumsuz durumlarından. Bu tür sitelere bağımlı olan kişilerin, bu duruma uzak olanlara "asosyal misin?" diye çıkışması durumun ne kadar vahim olduğunu özetleyen başka bir olaydır.
Çözüm önerilerini araştırma yapmadan, uzmanların görüşlerini ögrenmeden yanlış yönlendirmek istemediğimden, biz halimizden memnunuz diyenlerin daha fazla tepkisini çekmeyerek bu kişilerin sanal dünyadan uzaklaşıp, hayatı kaçırmamaları dileğiyle diyerek noktalıyorum.

Çarşamba, Ağustos 15, 2012

Yazmak Üzerine

Ölümün elinden bir şeyler koparmaktır yazmak. Geriye bir şeyler bırakmak, kendini anlatabilmek ve kalıcı olmaktır. Yazarken yazdığın anı tekrar yaşayamazsın ama onu düşlersin. Düşlerey dalarken yazan, yazmaktan mutludur. Düşse, onu yaşatan yazanı sever ve bırakamaz. Bu böyle artarak devam eder.
Yazmak kendinle yüzleşmektir. Kendine gerçekleri bir kez daha göstermektir. Kendinle konuşmaktır ve kendinle konuşmak insanın psikologudur. O anda kendini ya da her ne yazıyorsan, yazdığını şiddetle yargılamaktır. Yargılarken farkedersin ki buluvermişsin  cevaplarını sorunlarının...
Ruhunun bedeninle buluşmasıdır yazmak. Gözlerinin önüne sererken öğretir sana, yeniden öğretir. Belki derin, kapanmak bilmeyen yaralar açar kalbinde ama öğretmekten vazgeçmez.
Içimdeki yabancıyla uçsuz bucaksız yolculuğumda bu acıya her zaman varım...


Pazar, Ağustos 12, 2012

Yerleştirememe Merkezi

Günün konusu Ösym.. Ösym yaptiklariyla yapacaklarinin teminatini gostererek gündemde kalmayi başarıyor. Böyle giderse uzunca bi müddet de gündemden inmez. Kpss 2012 sonuçarının açıklanmasının ardından birçok adaydan duyduğum işaretlediklerinden fazla sayıda soru cevaplandığı, boş bırakılan soru sayısının ise kendilerinkinden az olduğunu öne sürmeleriydi... 3-5 günde cevap anahtarı yayınlayan, yaklaşık 35 günde de sınav sonuçlarını açıklayan bu kuruma güven kalmazken kopya iddialarindan sonra adayların netlerinin eksikliği de Ösymye duyulan güveni daha da zedelemistir. Bu iddiaların gerçekliğini savunan insanları da susturmayı bi şekilde başaran Yerlestirme Merkezinin bu duyarsizligini bir an once birakmasi ve kendine gelmesi dilegiyle...


Dost mu Düşman mı?

Saniyelerin bile cok onemi vardır hayatta. Zaman dedigimiz o soyut kavram her ne kadar farkında olmasak da bizi yonlendirir. Gecmişe dönüp baktığında bazen pişmanlık bazen yuzumuzde bir gulumseme bazen gozyasi olarak geri döner. Nasil akip gittiğini anlamadan yaşarsın. Bilmezsin ki ömründen ömür gider. O başını alıp giderken sen tutamazsin koşarsın ama yakalayamazsın. Bu durum genelde güzellikleri yaşarken gerçekleşir. Ama öyle anlar vardır ki iste o anlarda zaman geçmek bilmez. Yanıbaşında durur bekler. Gitmesini istersin gitmez. Geçmesini istersin geçmez.. Şimdi söyleyin bana zaman dost mu düşman mı? Bu sorunun cevabını bi düşünün derim.


Cuma, Ağustos 10, 2012

İzmirli Olmak

15 Mayıs 1919 Perşembe.. Atatürk’ün Samsun’a çıkmasından dört gün önce, güzel yurdumuzun incilerinden İzmir işgal ediliyor. Halk o sırada sessiz ve üzgün... İzmirleri için nasıl birlik olup düşmandan temizleniriz diye düşüncedeler. İngilizler Uzunada’yı, Fransızlar Foça’yı, İtalyanlar Karaburun Akşehir Selçuk’u, Yunanlılar Yenikale’yi işgal ederken ,"Böyle kollarını sallaya sallaya mı girecekler? Olmaz. Olamaz ki…" diyen halk tepkilerini 18 Mayıs 1919 Pazar günü, İstanbul Üniversitesi (Dar-ül Fünun)’nde yaklaşık dört bin öğrenci ve öğretim üyesi, biraraya gelerek Sultanahmet Mitingi'ni düzenlediler.
Mitinge katılanlar, Halide Edip ve iki öğrenci görevlendirirerek Padişah’a özeti şu olan bir dilekçe sundular: "Bizi kutsal beşiğimizden, aziz yurdumuzdan yoksun bırakmak isteyenlere, biz, son defa olarak göstermek istiyoruz ki, kalplerimiz çarptıkça burada, biz varız ve Türk olarak burada kalacağız."

09 Ağustos 2012 Perşembe... Yine İzmir... 93 yıl öncesinden farkı olmayan, bizi bize küstürüp bölmeye çalişan bu sefer içimizdeki düşmanlarımız...
Günlerdir PKK’nın özellikle son Suriye olaylarıyla ilgili çok büyük cesaret bulması sonrası bir taktik gereği bütün gücünü Türkiye  üzerine yoğunlaştırması tesadüf değildir. Bir askerimizin şehit olduğu, çok sayıda askerimizin yaralandığı İmzir Foça'da yaralılar için “kan anonsu “yapılması anında binlerce İzmirliyi sokağa dökmüştür. Askerlerimize kan verebilmek için bir saat içersinde on beş bin İzmirli hastane önüne kan kuyruğuna girmiştir. Hastanelere kan vermek için yola çıkan vatandaşlarımızı taksicilerimiz hiçbir ücret almadan taşımışlar ve PKK’ya karşı binlerce “sarı öfke” oluşmuştur.
12 Ağustos Pazar 13.00’de Gündoğdu Meydanı’nda buluşacak İzmirliler bu kez kentin kalbinin attığı bu meydanda teröre dur demek için bir araya gelecek.

Geçmişte birilerinin “gavur İzmir” dedikleri İzmir “milli meselelerde” ne kadar hassas olduğunu bir kez daha dosta düşmana göstermiştir.